In de zomer van vorige jaar werd de “selectiepaal” vanuit de politie-eenheid Amsterdam geïntroduceerd. Een paal van ongeveer een meter hoog, voorzien van politiestriping, met er bovenop een rode soort “startknop”. Wanneer die “startknop” ingedrukt wordt, gaat er een groen of rood licht in de paal branden, en hoor je “U mag doorgaan” of “U wordt gecontroleerd”……………..
Een hulpmiddel bij controles. Niet om sneller of efficiënter te kunnen werken. Nee, het is om te voorkomen, dat er de indruk kan ontstaan dat de diender etnisch zou profileren. Kort gezegd wordt de diender in sommige controlesituaties afgeleerd om zelf te denken, en zijn intuïtie uit te schakelen. En dat, terwijl het o.a. juist de intuïtie van de diender is, waarop hij geselecteerd werd, en die hem al zo vaak de juiste beslissing deed nemen.
Voor veel dienders voelt het als een rechtstreekse motie van wantrouwen. Een mes in de rug. Niet van de “vijand”, maar van de organisatie waar je zelf werkzaam bent. Wat is de waarde van de afgelegde ambtseed/belofte nog waard?
Van een dergelijke “motie van wantrouwen” was ook sprake, toen de Amsterdamse burgemeester in 2021, om etnisch profileren tijdens proeven met preventief fouilleren tegen te gaan, burgerwaarnemers mee liet kijken! Ook dat leidde tot onrust en een gevoel van wantrouwen bij de politie.
Mijns inziens begeeft het bestuur zich dan op glad ijs, en de indruk zou kunnen ontstaan dat de tentakels en “witte boorden” van de onderwereld, zijn doorgedrongen in de bovenwereld, en op die wijze ongewenste invloed op politiecontroles kunnen uitoefenen.
Schoenmaker blijf bij je leest. Het werkt verlammend, wanneer bestuur en/of maatschappij, zonder de minste affiniteit of ervaring met opsporingsmethodieken, gaan uitmaken wie, waar, op welke wijze en wanneer er door de politie gecontroleerd mag worden. Laat het niet zo ver komen dat de diender het gevoel krijgt, dat hij als een gemuilkorfde hond door zijn baasje aan de lijn gelegd wordt. Controle op de uitvoering is goed, maar vertrouwen is beter.
Via de media wordt er frequent gediscussieerd over het feit dat de politie etnisch zou profileren. Een discussie die zomaar aangezwengeld kan worden, na een bericht van een populaire vlogger/ influencer, met soms 1,5 miljoen volgers, die vindt dat hij of zij “langs de kant gezet werd”, alleen maar omdat hij of zij een andere huidskleur had.
Niet zelden wordt er voor een dergelijk artikel, met een antipolitie sentiment, ruimte gecreëerd op de voorpagina en zelfs Tv-journaal, zonder dat er wederhoor is gepleegd. Ziedaar, een flinke bouwsteen voor het imago van de etnisch profilerende diender. Hoe kan de individuele diender zich verweren tegen de verwrongen visie van inmiddels wel driemiljoen lezers en kijkers.
De politie houdt niet aan of staande op basis van ras, kleur of religie, maar op basis van gedragingen. Wanneer er na een overval via de mobilofoon wordt doorgegeven dat de verdachte van die overval een witte man betreft, en dat die is weggereden in een BMW, dan wordt er uitgekeken naar herkenningsfactoren, en iedere witte man in een BMW van welk type dan ook, wordt dan “langs de kant gezet”. En zo werkt dat!
Het zou een slechte zaak zijn, wanneer een diender dat niet meer zou durven doen, omdat hij er voor wil waken in het hokje van racisme en/of discriminatie geplaatst te worden, met alle gevolgen van dien.
Voor leidinggevenden de schone taak, om bij de dienders een beroepshouding tussen de oren te krijgen, waarbij het onderscheid tussen feit en fictie wordt herkend, en zij zich niet van de wijs laten brengen door invloeden van buitenaf.
En leidinggevenden, bedenk daarbij: Wanneer het leiderschap zwak is, verdubbelen de regels. Wanneer er een sterke leider is, wordt vertrouwen de basis!
Platform Bezorgde Dienders,
Dolf Mauritz