30-01-26
Deze week verscheen er in diverse media een kort filmfragment, waarin te zien is dat een politie-agent die een in chador geklede dame overbrengt naar een politie-auto, een eveneens in chador geklede dame die hem op korte afstand volgt, een trap geeft. Het fragment wordt veelvuldig gedeeld in de nieuwsbladen, diverse journaals, sociale media en talkshows, en vindt gretig aftrek bij de kijkers en luisteraars.
Wederom zijn er 17 miljoen kijkers die een mening kunnen geven op basis van een fragment, zonder dat zij enig idee hebben wat de reden was voor het handelen van die politie-agent. Geweld, door wie dan ook gebruikt, ziet er altijd lelijk uit! Aan negatieve conclusies is er dan ook geen gebrek.
Het wordt kwalijker wanneer er vanuit de politie-organisatie berichten als “Wij realiseren ons dat deze beelden heftig zijn en vragen oproepen over onder meer racisme” gehoord en gelezen worden, zonder dat de “Blauwe kamer” of andere rechter over de casus geoordeeld heeft, of dat er sprake is geweest van een grondig onderzoek. Dat is brandstof vanuit de organisatie, die het smeulende vuurtje dat polarisatie heet, binnen en buiten de organisatie aanwakkert!
Waarom schiet de organisatie, zeker de laatste tijd, toch direct in een verdedigingsmodus wanneer er in de media, gesteund door beeldfragmenten, melding wordt gemaakt van één of meerdere agenten die “uit de bocht gevlogen” zouden zijn? Niet zelden worden politie-agenten direct “naar huis gestuurd”, nog voordat men precies weet wat er zich heeft afgespeeld.
Het wekt de indruk dat imagoschade van het korps, een grotere zorg is dan het belang en welzijn van de medewerker. De organisatie laat zien dat zij direct maatregelen neemt, en daarmee aan de maatschappij laat weten, dat zij dergelijk gedrag van de politie-agent niet tolereert!
Wanneer na een veel te lang durend onderzoek blijkt dat een collega toch niet onrechtmatig gehandeld heeft, wordt er een bos bloemen thuisbezorgt en wordt hij “in ere hersteld”. Ik kan u verzekeren, ook al komt de politieleiding een complete bloemenwinkel bezorgen, de publieke beschadiging heeft zijn onherstelbare werk gedaan, en een diepe groef achtergelaten in de “harde schijf” van de betreffende collega, waarmee hij de rest van zijn carrière heeft te dealen.
Het zou de organisatie sieren, wanneer zij zich niet laat leiden door een overspannen publieke opinie. Daarnaast zou het veel onrust binnen de organisatie schelen, wanneer de leiding zich onthoudt van een waardeoordeel, in welke vorm of over welke “partij” dan ook, totdat er sprake is geweest van gedegen onderzoek en/of dat de rechter geoordeeld heeft.
Platform Bezorgde Dienders
Dolf Mauritz
Als oud gediende met nog steeds een groot politiehart ondersteun ik dit pleidooi. Waar zijn de politie gezagsdragers gebleven die zichtbaar waren in het maatschappelijk debat, de Wiarda s- Nordholt s en meer. Waarbij altijd gold “publiek staan voor je mensen” en pas daarna oordelen als alle feiten onderzocht zijn en in de wetenschap dat politiewerk mensenwerk is.
Ik ondersteun het betoog volledig!
Nederland dreigt aan de woke gedachte ten onder te gaan.
We moeten ons niet consequent laten ringeloren door mensen (deelnemers? getuigen?) die meteen zonder verder onderzoek de discriminatiekaart trekken.
Tenenkrommend hoor ik de reactie van de politiechef Midden-Nederland op de nationale tv, bijna verontschuldigend en nog net geen excuses. Twijfelend zegt ze dat de agent in kwestie op enkele facetten buiten proportioneel heeft gehandeld…euhhhh. De verdachten in kwestie hebben er niets toe bijgedragen om de situatie niet te laten escaleren. Integendeel zelfs, door irritant te blijven filmen en de collega te hinderen in de uitoefening van je taak loop men een bewust risico. Een trap, een duw oid niks mis mee en ik denk proportioneel, maar goed ik hoef niet te oordelen over de toepassing van geweld. Maar de consequentie zou wel eens kunnen zijn dat agenten juist niet meer optreden.
Tja deze reflex is door directie communicatie al wat jaren geleden in gezet. Deze directeur vertrekt nu, maar haar opvolger komt van dezelfde plek en zal vermoedelijk dit voorbeeld volgen.
De reactie van Yvonne Hondema vond ik zeker niet slecht. Natuurlijk kan stelliger maar ze zei duidelijk: het geweld (is altijd lelijk) kan anders, maar was niet fout en de collega zal intern niet worden gestraft. Maar dit is wel waarom ik pleit voor het gebruik van bodycams
bij de collega’s en het af en toe dan maar plaatsen van de filmpjes (wat ongetwijfeld niet mag) als tegenreactie.